معمار

جهان است شادان به پندار نيک - ز پندار نيک است گفتار نيک - چو پندار و گفتار تو نيک شد - نيايد ز تو غير کردار نيک

جاودان باد نيکي ، سالروز تولد زرتشت بزرگ نيکو باد

برج میلاد قطعاً یکی از بزرگترین برج‌های دنیاست. اما جالب است بدانید که مهم‌ترین رکورد این برج نه ارتفاع آن و بلکه طولانی بودن زمان ساخت است.

یعنی در حالی که زمان ساخت سه برج بلند دنیا، تورنتو، مسکو و شیکاگو از سه سال بیشتر نبوده، برج میلاد یازده سال پس از آغاز زمان احداث هنوز ساخته نشده و اگر توجه ویژه مدیریت کنونی شهرداری تهران نبود چه بسا این زمان از پانزده سال هم فراتر می‌رفت.

خبرگزاری مهر به تازگی در گزارشی در همین باره اشاره کرد که برج میلاد در رتبه‌بندی برج‌های مخابراتی پس از برج تورنتو با 553 متر ارتفاع، برج مسکو با 540 متر و برج شانگهای با 467 متر به عنوان چهارمین برج مخابراتی بلند جهان با 435 متر ارتفاع ایستاده است در حالی که برج‌های غیر مخابراتی یا آسمانخراش‌هایی به مراتب بلندتر از میلاد در دنیا وجود دارند که به علت‌های فنی در رتبه‌بندی‌های متفاوتی قرار می‌گیرند.

می‌توان بلندترین ساختمان‌های جهان را به این ترتیب: 1- برج تورنتو با 553 متر ارتفاع 2- برج مسکو با 540 متر ارتفاع 3- برج شیکاگو با 527متر بلندی 4-برج تایپه با 508 متر ارتفاع 5- برج شانگهای با 467 متر بلندی 6- برج‌های دوقلوی پتروناس در کوالالامپور با 452 متر ارتفاع 7- برج سلطنتی نیویورک با 449 متر ارتفاع 8- برج میلاد تهران با 435 متر، رتبه‌بندی کرد.

این گزارش می‌افزاید با این حال زمان ساخته شدن این برج‌ها نیز در مقایسه با میلاد بسیار جالب توجه است. برج سلطنتی نیویورک قدیمی‌ترین برج در میان این 8 برج در سال 1931 در 102 طبقه ساخته شد. امپایر استیت، اولین ساختمان در دنیا بود که بیش از 100 طبقه داشت و به مدت 41 سال بلندترین آسمانخراش جهان بود. این برج با 3400 کارگر ظرف مدت 410 روز از ژانویه 1930 تا ماه می 1931 ساخته شد.

برج شیکاگو ظرف مدت 3 سال (73 - 1970) با هزینه 175 میلیون دلار، برج تورنتو (76-1973) با هزینه 260میلیون دلار، برج مسکو (67-1963)، برج تایپه (2004-1999) با هزینه یک میلیارد و 600 میلیون دلار، برج شانگهای (95-1991) با هزینه 100 میلیون دلار و برج‌های دوقلوی کوالالامپور (98-1995) ساخته شده‌اند در حالی که برج میلاد از 1995 تا امروز در حال ساخته شدن است و شهرداری تهران تلاش می‌کند تا سال آینده آن را به مرحله افتتاح برساند.

بررسی مقایسه‌ای ساخته‌شدن برج میلاد با دیگر برج‌های دنیا این نتیجه را دارد که روند ساخت برج میلاد طولانی‌ترین مدت یک سازه اینچنینی است در حالی که برج نیویورک در فاصله کمتر از 2 سال در 7 دهه قبل ساخته شده است؛ به نظر می‌رسد دلیل طولانی‌شدن مدت ساخت میلاد، بیشتر از دلایل مالی و فنی، به دلیل عدم مدیریت درست و جابجایی فراوان مدیران شهری بوده است.

متاسفانه در شهری که عمر متوسط شهرداران آن کمتر از 2 سال است و مدیران شهری دائما در حال تغییر هستند، نمی‌توان انتظاری بیشتر از این داشت در حالی که متوسط ساخته‌شدن برج‌ها در این رده 3 سال بوده است که عموما با تکنولوژی 3 دهه قبل ساخته شده‌اند.

شهر پروژه‌های نیمه تمام

از منظر مدیریت شهری شاید بتوان تهران را شهر پروژه‌های نیمه تمام نامید. هفته گذشته پارکینگ طبقاتی لاله در خیابان فاطمی به بهره‌برداری رسید. جالب است که در حالی که بلندترین برج جهان در کمتر از سه سال ساخته شده، ساخت این پارکینگ بیش از هفت سال طول کشیده و جز عدم‌النفع مرتبط در همه این سالها، به آزار شهروندان همجوار منجر شده است.

9 سال زمان برای احداث تونل رسالت(در حالی که طبق برنامه باید سه ساله احداث می‌شده است)، 10سال زمان برای احداث برج میلاد(در حالی که حداکثر باید سه ساله ساخته می‌شده است) و 7 سال زمان برای احداث یک پارکینگ طبقاتی(که قاعدتاً در یک سال هم قابل ساخت است) در کنار کاستی‌های فنی، نشان‌دهنده یک معضل بزرگ هستند؛ اینکه تهران سالهاست که تاوان عدم تداوم در مدیریت شهری را می‌پردازد.

قطعاً در هیچ‌کدام از کلانشهرهای جهان این گونه نیست که متوسط دوره مدیریت یک شهردار کمتر از دو و نیم سال باشد، آنچنان که در تهران شاهد بوده‌ایم در 28 سال بعد از انقلاب پانزده نفر در تهران شهردار شده‌اند. پس عجیب نیست که برج میلاد در میان همگنان و رقبایش، این گونه از نظر مدت ساخت رکورددار می‌شود.

نگین پایتخت

برج میلاد تنها یک سازه 435 متری نیست، اگر چه صحبت در مورد کارکرد مخابراتی و ارتباطی آن بسیار سخن گفته‌اند، اما این پروژه به واسطه مجموعه‌ای متنوع دارای اهمیت فراوانی است. شاید هیچ کس فراموش نکند روزی را که در پایتخت خبر دروغی در مورد کج شدن برج میلاد منتشر شد.

در آن روز بسیاری از شهروندان با چشم‌های نگران به اطراف این سازه عظیم و چشمگیر آمدند تا ببینند که آیا قرار است در سالهای آینده نماد کشورمان باشد، هنوز متولد نشده رو به ویرانی خواهد رفت، اما آنان در کمال تعجب دیدند که برج میلاد در کمال استواری قرار دارد، در واقع، برج میلاد به نوعی یکی از مقاوم‌ترین و فنی‌ترین سازه‌هایی است که تا به امروز در تهران قد علم کرده است. ارتفاع حیرت‌انگیز این برج از سویی و وجود بسیاری از ساختمان‌های گوناگون در اطراف آن به این سازه ویژگی منحصر به فردی داده است.

وجود یک لابی 4 طبقه که دو طبقه آن در زیرزمین و دو طبقه آن نیز در بیرون زمین قرار دارد، به عنوان پایه‌های برج جذابیت ویژه‌ای به آن داده است.

 مدیرعامل شرکت یادمان سازه از وجود امکانات فراوان در این برج خبر می‌دهد. او از احداث رستوران گردان در بالای برج و مراکز تجاری در قسمت فوقانی می‌گوید و می‌افزاید: برج میلاد به سازه‌ای منحصر به فرد در تهران تبدیل خواهد شد. از سویی وجود یک هتل پنج ستاره در ضلع شمالی و همچنین مرکز همایش میلاد در کنار هتل و همچنین وجود ساختمان‌های دوقلوی تجارت بین‌المللی در شمالی‌ترین بخش این مجموعه، از دیگر جاذبه‌های مجموعه میلاد است.

در واقع برج میلاد با تکمیل عملیات عمرانی‌اش در مهرماه 86 و احداث مجموعه‌ای از مراکز تفریحی و تجاری، در اطراف آن به نگینی ارزشمند در دل پایتخت تبدیل خواهد شد.

 منبع:(همشهری آنلاین) 

ان شاالله که سال خوبی را پشت سر گذاشته اید.

سال نو مبارک.

مهربان باشیم . . .

ای فرزانگان؛ بر دیوانگان؛ این ملامت چرا کنی؟
کم تماشای ما کنی . . .
از من بگذری؛ راه خود روی؛ عاشقان را رها کنی . . . 
کم تماشای ما کنی . . .
مگر به شهر شما؛ قسم شما را به خدا؛ جنون عاشقی تماشا دارد؛ بسوزد آنچه هست و حاشا دارد
من عاشقم و گنه کار؛  آیا همه ی شما بی گناهید؟
من گمرهم و بی قرار؛ آیا همه ی شما سر به راهید؟
آیا همه ی شما بی گناهید؟

مسایلی هست که دارم بیشتر از پیش بهشون پی میبرم. برای مثال تاثیر مستقیم شخصیت یک معمار در طرح هاش. البته نه فقط یک معمار، بلکه همه خالق ها! خداوندی که انسان رو آفرید از روحش در ما دمید، ما هم خالقانی بسیار بسیار بسیار کوچک در برابر خداوند هستیم که گوشه ی از آفرینش را به عهده داریم. در واقع خالق یکی است، ما به آنچه خلق شده نظم می بخشیم (با توجه به سلایق و علایق و عرف!!) و نام آن را طرح می گذاریم.
به عقیده ی من اتفاق یا برخوردی کوچک در طول زندگی یک معمار به گونه ای که در ذهن وی ترسیم شود، مطمئناً دیر یا زود به نسبت اهمیت آن رویداد، در طرح هایش نمایانگر می شود. نوع نگرش معمار به دنیا می تواند موضوع طرحش باشد. اخلاق و خلق خویش، علاقه مندی هایش، گاهی اوقات خسومت هایش و در معماران بزرگ حرف هایی بیش از این ها؛ حرف هایی که نمی توان آن ها را با کنار هم چیدن کلمات انتقال داد. طرح این معماران نیازی به ترجمه ندارد! به همه زبان های دنیا ترجمه شده! از خصوصیات هنر همین است. مثلاً کیهان کلهر کمانچه نواز ایرانی، برای فیلم ژاپنی جاده ابریشم می نوازد و این آهنگ در تمام دنیا پخش می شود! نیازی هم به ترجمه نیست! اما می تواند فرهنگ ایران را منتقل کند. همه ی انسان ها هنرمندند، اما باید جایی برای نمایش هنر خود پیدا کنند. بهترین معمار، خداوند است! معماری تنها ترسیم نقشه، حفظ کردن نام های عجیب و غریب، چینش دکوراسیون،طراحی و . . . نیست. معماری یعنی زندگی. معماری یعنی هنر و عرفان، ریاضی و فنّ، فیزیک و فلسفه، طراحی و جامعه شناسی، شناخت اقلیم ها و فرهنگ ها، هندسه و شیمی!، تکنولوژی و سنّت، سیاست و نقاش و خیلی مسایل دیگر ...
یک معمار باید در طرح هایش این ها را رعایت کند. نمی توان نام کسی را که دفتر فنی دارد و یا بسیار خوب فن نقشه کشی را فرا گرفته و استفاده می کند معمار گذاشت. شاید بتوان وی را مهندس خطاب کرد، اما معمار نه!
او باید از فیلتر هایی گذر کند تا معمار شود. معمار ماشینی نیست که خانه های زیبا و مقاوم طراحی کند، معمار یک انسان است که خصوصیات والایی را در وجود خود رسوخ داده و می پروراند. کسی که با روحش طراحی کند و از تمام علوم روز آگاه باشد تا بتواند سرپناهی امن برای هم نوعانش طراحی کند. متاسفانه امروزه بسیاری از افراد (با داشتن تحصیلات دانشگاهی) از موقعیت خود سوء استفاده می کنند و برای کسب درآمد بیشتر دست به کارهای غیر اخلاقی می زنند. در اغلب موارد بناهای آنان ظاهر مناسبی دارد (وای به روزی که زیبایی ظاهر هم نداشته باشند!)، اما باطن زیبایی ندارد.
معمار باید روح سبکی داشته باشد تا بتواند همه چیز را ببیند، چیز هایی که روح یک شخص عادی قادر به پرواز تا سطح آن ها را ندارد. البته انگیزه ای برای مهرازی کردن باید وجود داشته باشد. مثلاً انگیزه ی معمار بنای خانه بروجردی های کاشان رسیدن به معشوق و برآوردن شرط پدر وی بوده است. یا ساخت بنا هایی برای پادشاهان، بنا به عشق و خدمت به آنان، یا از سر فرمان برداری و ترس، یا به دلیل کسب پاداش از آنان، همه انگیزه اند برای کار بیشتر.

 مهراز هم یکی از اسم های معمار است. شاید یعنی کسی که، دیگران از مهرش رازی اند! شاید هم کسی است که راز مهر را در طرح هایش جاویدان می کند !!!

 به نظر شما یعنی  .......؟